-Жігіттер, түсінер емеспін: кедей адамға бір тірлікпен келсең, сыпайы ғана, шамасына қарай көмектесіп шығарып салады. Ал бай кісіге келсең – ешкімді көрер емес. Осының бәрі тек қу ақшаның қасиеті ме?
-Терезеден қарашы. Не көріп тұрсың?
-Бір әйел баласын ертіп барады, тағы бір арба базарға кетіп барады-ау әсілі...
-Жақсы. Енді айнаға қара. Не көріп тұрсың?
-Не көруші едім, өзімді көріп тұрмын.
-Енді қара: терезенің көзі де әйнек, қолыңдағы айна да әйнек. Бір әйнектің артына күміс жақсаң болды – өзіңнен басқа ештеңе көрмейтін боласың.
аударған Жүрсін Кәрім
