Баяғыда бір ауылда өте білікті ұстаз өмір сүріпті. Ол ақылды, сабырлы, дана кісі екен. Оған жан-жақтан шәкірттер келіп, өмірлік білім алатын. Бір күні ауылға жас жігіт келіп, ұстаздан кеңес сұрайды.
Ұстаз, мен көп нәрсеге күмәнмен қараймын. Адамдарға, өмірге, болашаққа деген сенімім әлсіреп барады. Сенім болмаса, өмір мәнсіз сияқты көрінеді. Не істесем болады?
Ұстаз күлімсіреп:
Балам, мен саған бір сұрақ қояйын. Сен таңертең күннің шығатынына сенесің бе?
Әрине, ұстаз.
Жақсы. Ал сен ертең нан жейтіндігіңе сенесің бе?
Иә, бұйырса.
Керемет. Олай болса, сен сенімсіз адам емессің. Сен әр күніңнің жалғасатынына, өмірдің өз ағысымен жүретініне сенесің. Енді маған тағы бір сұраққа жауап бер: егер сен сенбесең, таң күндегідей шығуын қоя ма?
Жоқ, ұстаз. Күн менің сеніміме тәуелді емес, ол бәрібір шығады.
Дұрыс айтасың, балам. Демек, сенім – бұл шындықты қабылдау. Сенім – көрінбегенге де илану, болашаққа үміт арту. Егер сен өзіңе, өміріңе, арманыңа сенбесең, олар шындыққа айнала алмайды. Күн бәрібір шығады, бірақ сен оған күлімсіреп қарасаң, оның жылуы мен жарығы жаныңды жылытады.
Жігіт ойланып қалады. Ол ұстаздың айтқан сөзін жүрегіне тоқып, сол күннен бастап сеніммен өмір сүруге тырысады. Қандай қиындық болса да, ол сенімін жоғалтпайды.
Кейін жігіт үлкен жетістіктерге жетеді, ауылына оралып, ұстазына алғыс айту үшін келеді.
Ұстаз, мен сіздің айтқан сөзіңізді ұмытпадым. Сенімсіз жүрек – бос ыдыс сияқты. Оны үміт, ізгілік және жақсы оймен толтырғанда ғана, ол мәнді өмірге айналады.
Рақмет сізге!
Ұстаз күлімсіреп:
Балам, сен енді сенімнің шын мәнін ұқтың.
Сенім бар жерде, мүмкіндік те бар. Жолың ашық болсын!
ТҮЙІН: Сенім – адамды алға жетелейтін ұлы күш. Ол бізді мақсатымызға жеткізіп, қиындықтардан алып шығады. Әр күнімізге, өзімізге және болашағымызға сенуден танбайық!
Әлеуметтік желіден алынды, авторы белгісіз.
